Welcome to the Luniverse

Bram Moszkowicz heeft negen levens. En in elk leven blijkt hij zich steeds opnieuw, als een ezel, aan dezelfde steen te stoten. Om aansluitend als de spreekwoordelijke Fenix uit de as te herrijzen. Waarna vervolgens een hernieuwde crash volgt. Bram heeft nu opnieuw problemen met de Belastingdienst.  De oud-advocaat heeft geen belasting betaald over de inkomsten uit zijn bedrijf waarin hij onder meer zijn media-optredens onderbracht. Dat blijkt uit het faillissementsverslag van de Amsterdamse rechtbank van het bedrijf Chatan bv., Moszkowicz' bedrijf,  dat vorige maand failliet werd verklaard. In Chatan bv kwamen de inkomsten binnen van zijn televisieoptredens in  onder meer RTL Boulevard, de verkoop van zijn boek Maffiamaat uit 2014  en zijn rol in een reclamespot van Robijn.  Moszkowicz richtte het bedrijf op nadat hij in 2013 door de Orde van Advocaten van het tableau werd geschrapt. Uit het verslag blijkt dat het bedrijf ov...

  In de kringloopwinkel was het niet druk. Bij de boeken stond ik plank na plank rustig door te nemen. Tot er plotseling, uit het niets , een kleine vrouw naast me stond. Haar gezicht en postuur leken nog het meest op een klederdrachtpoppetje uit Oostenrijk. Een vreemd, gedateerd krullenkapsel omkranste een porseleinkleurig gezichtje. Waarop met ferme potloodstreken twee verbaasde wenkbrauwen waren getekend. Daaronder priemden twee blauwe oogjes naar mij. Zonder enige vorm van introductie vroeg ze; ‘ Zijn hier ook boeken die echt gebeurd zijn?’ Ik zette mijn winkelmandje op de grond. ‘ Bedoelt u   autobiografieën? Boeken waarin mensen opschrijven wat er in hun leven is gebeurd?’ Haar ogen lichtten op. ‘Ja’ zei ze opgelucht. Ik trok de autobiografie van Karina Schaapman van een plank   en vertelde erbij dat het thema ervan- verwaarlozing van een kind- haar misschien niet zou aanspreken. ‘ Oh ja hoor’ sprak ze gretig, alsof ik haar zojuist ...

Bijna drie jaar na haar dood reist mijn moeder nog steeds met mij mee. Soms heel dichtbij. Soms wat verder weg. Er zijn liedjes die ik niet horen kan zonder plotseling in tranen uit te barsten bij de gedachte aan haar dood. Er is haar ring om mijn vinger, de ring die ze om had toen ze stierf en die sinds haar definitieve   afscheid om mijn hand zit. Na haar dood is haar wezen meer in mij gaan weerklinken. Lijkt het. Het is of ze door te sterven, zich langzaam nu pas aan mij openbaart. Mijn zus vertelde gister kort over een van de vele dingen in mijn moeders’ leven die zwaar hebben gewogen bij de vorming van haar karakter. Over dat deel van de geschiedenis van ons land weet ik alleen wat kleine zaken die mijn moeder er sporadisch over losliet. De abrupte en traumatiserende evacuatie vanuit haar woonplaats Milsbeek in Noord-Limburg in de Hongerwinter, van de Tweede Wereldoorlog.  Met de dagenlange mars als twaalfjarige van haar huis, over de g...

Palmerston North, zo meldt de Wikipedia, is een stad op het Noordereiland van Nieuw- Zeeland.  De bijna 80.000 inwoners noemen het stadje liefkozend Palmy . Een klein park middenin de stad vormt het centrum van Palmy. De wegen daar rondom lopen parallel en loodrecht op elkaar.  Het park bevat het oorlogsmonument, een klokkentoren en een aantal bijzondere beelden waar de stad bekend om staat. De gemeentelijke evenementenkalender van het zo op het eerst gezicht met een loodrechte lineaal op de tekentafel ontworpen Palmerston North meldt voor de komende weken een Car Boot Sale van de Lion’s Club, muzikale brunches op zondagen, en twee exposities.  Bovendien bezit de stad een zwembad, een aquapark, een theater , een bibliotheek en diverse parken. Niks bijzonder eigenlijk,dat Palmerston North. Een stad als alle andere, overal ter wereld. Loodrecht.  Lijnrecht.  Rechtlijnig. John Cleese -geestig in zijn vak maar aan depressies lijdend in...

  Meisje M. en ik praten in de badkamer over hoe lang ze nog op school blijft met haar vrienden en vriendinnen. Ze zit op de warme badmat en ik kleed me aan. Ik leg uit dat alle kinderen als ze ongeveer 11 zijn naar een andere school gaan om verder te leren. Vervolgens leg ik uit dat als ze ongeveer 18 jaar is, Meisje M . mag kiezen wat ze wil worden en dan naar een school mag waar ze dat kan leren. 'Ik wil prinses worden' zegt Meisje M. 'Is daarvoor ook een school?' 'Nee' zeg ik, 'daarvoor hoef je niet naar school. Daarvoor hoef je alleen maar een prins te trouwen'. Meisje M. denkt even na. 'Maar waar woont dan een prins voor mij?' 'Niet in Nederland' zeg ik. 'Want de koning van Nederland heeft alleen maar meisjes als kind gekregen. Prinsesjes. Of je moet met een prinses willen trouwen?' Meisje M trekt haar neus op. 'Nee!' zegt ze afkeurend. 'In Spanje wonen prinsjes' ,zeg ik. ...

  Geen moment liet hij haar los. Met grote zorg nam de oude man, zijn haar en baard nat van een recente zwempartij, zijn vrouw bij de arm en begeleidde haar op haar moeizame gang door de armoedige kantine van het zwembad. Haar gezicht vertrok in voortdurende grimassen, haar ogen waren naar het plafond gericht.  Haar benen, stijf en stram, namen onvaste stappen. Hij koos een tafel, trok een stoel voor haar bij, zette haar neer. Nog liet zijn hand haar arm niet los. Hij boog zich naar haar over, hoorde haar aan. Toen liep hij naar de bar. Zij bleef achter aan de tafel, haar gezicht vertrekkend in voortdurende, groteske spasmes. De in de kantine verzamelde mensen keken toe. En daarna zo snel mogelijk weer weg. Terug kwam hij met de consumpties. Samen dronken ze thee. Zijn hand lag daarbij voortdurend op haar onderarm die rusteloos over het tafelblad schoof. Ze praatten. Hij heel dicht bij haar. Daarna trok hij zijn jas aan. Daarbij kruis...

  Nu we als Westerse maatschappij - waarin vrijheid van meningsuiting als het hoogste goed geldt- ''in oorlog'' zijn met radicale moslims uit   ons eigen land en uit andere landen, is het volgende verhaal een interessant venster op de tijd. Het gaat over een tijd waarin donkergetinte dansers een waanzinnige dansroutine op het toneel brachten. En waarin een dictator voor gek wordt gezet.  Vergeleken met deze tijd, waarin Franse cartoonisten vermoord worden om het belachelijk maken van radicale geloofsextremisten, was het   een tijd van ongekende mogelijkheden. In de jaren dertig draaide namelijk op Broadway in Amerika een enorme musicalhit.  Helzapoppin’ was de naam.  En van 22 september 1938 tot 17 december 1941 was het de langstlopende Broadwaymusical ooit. In 1941 werd Helzapoppin' verfilmd door H.C. Potter met het komische duo Ole Olsen en Chic Johnson in de hoofdrollen.  De surrealistische scènes, absurde humor en het d...