Trek.

  -->

Gister is een verdachte van de moord op Marianne Vaatstra aangehouden.

Dertien jaar geleden zou deze Jasper S. het zestienjarige Friese meisje hebben gedood.

Marianna Vaatstra werd in 1999 verkracht en vermoord in een weiland in de buurt van Veenklooster. 

Ze had in de nacht van 30 april op 1 mei een discotheek in Kollum bezocht en ging op de fiets terug naar haar huis in Zwaagwesteinde. Daar kwam ze echter nooit aan.

DNA-onderzoek van afgelopen september, waaraan alle mannelijke bewoners van woonplaatsen rondom Zwaagwesteinde meededen, leverde gister de aanhouding op.

Jasper S. is de nu 45-jarige vader van een zoon.

Hij is boer, en getrouwd.

Het Friese Oudwoude, waar hij woont, kent hem -het cliché doemt altijd weer op- als de gezellige, sociale buurtbewoner.

Hij deed twee maanden geleden vrijwillig mee aan de DNA-test.

En dat leverde een 100% match op met het DNA dat op het lichaam van Marianne Vaatstra werd gevonden.

De recherche heeft gister beoordeeld dat het spoor op haar lichaam van de dader moet zijn.

Maar dat is nooit een waterdichte conclusie, waardoor alleen de DNA-match niet voldoende is voor een veroordeling.

Het is nu aan de politie om aanvullend bewijs te vinden. 

Daartoe werd gister al onder meer de boerderij van de verdachte doorzocht.

De aanhouding zal een  opluchting voor de familie van Vaatstra zijn.

Zou je denken.

Bauke Vaatstra, vader van het vermoorde meisje, zegt dat hij de verdachte niet kent, maar dat het wel een bekende is van zijn familie. 

Zijn kleinkinderen gaan naar dezelfde gymnastiekclub als de kinderen van de man.

Ook liet hij weten met de verdachte te willen praten. 

Maar dat er dan wel glas tussen hem en Jasper S. in zou moeten zitten.

Omdat de vader -na 13 jaar wachten op een antwoord op het waarom van de dood van zijn dochter- niet voor zichzelf kan instaan.

Een antwoord op dat waarom komt er wellicht niet.

Jasper S. is geen onbekende van de politie.

Hij moest –exact tien jaar na de moord op Vaatstra- in 2009 voor de rechter verschijnen omdat hij met enkele borrels op was gaan joyriden met de auto van een boer in de buurt.

Na een achtervolging door de politie werd hij staande gehouden.

Zijn verklaring ?

Toen hij op de fiets huiswaarts keerde van een vergadering reed hij naar eigen zeggen zonder zelf te weten waarom het erf op om daar in een Volkswagen Passat te stappen.

 "Het trok", zei hij volgens een artikel uit 2009 van het Nieuwsblad van Noord-Oost Friesland tegen de rechter.

Het drong pas in de auto tot de man door dat hij verkeerd bezig was. "Ik schrok wakker", verklaarde hij.

Een door de verdachte geraadpleegde psychiater zei later dat er sprake kan zijn geweest van een 'dissociatieve fugue'.
 Een aandoening, waardoor iemand allerlei handelingen kan verrichten zonder het zelf echt te beseffen.

En zonder zicht te hebben op de gevolgen.

Uiteindelijk kreeg de man een boete van 750 euro en een half jaar rijontzegging opgelegd wegens gevaarlijk rijgedrag.

Lijden aan 'dissociatieve fugue' kan een gevolg zijn van een trauma of van stress.

Tien jaar rondlopen met een moord op je geweten kan wellicht leiden tot deze dissociatieve fugues.

Ik wens Bauke Vaatstra een gesprek met Jasper S. toe.

Met dik en onbreekbaar glas, tussen beide mannen in.

En ik hoop met heel mijn hart dat Vaatstra in dat gesprek enige genoegdoening vindt in de vorm van  een zinvol antwoord op de totale zinloosheid van de -ook nog zo lang verzwegen- moord.

Door iemand die dichtbij de familie heeft geleefd, al die tijd.

Maar ik vrees het ergste.

Afgaand op de disscociatieve fugue -het onbewust vluchten in psychische disscociatie- van Jasper S. , is na 13 jaar wachten het antwoord op de reden waarom je kind in een lente-nacht van haar fiets werd getrokken, werd verkracht en daarna vermoord, misschien wel gewoonweg dit:

 ‘Het trok’.