Geweld.

 

’s Avonds in de auto terug, zagen we twee vuren.

Het ene was een kampvuur aan de rand van een camping. 

De ander leek dat ook. 

Maar was het niet.

Op een boerenerf stond een vrachtwagen, metershoog volgepakt met balen stro, in de hens.

Op slechts een armlengte van de boerderij was een deel van de kurkdroge balen gaan branden. 

Van een afstandje leek het een kampvuurtje, dichterbij groeide het vuur in enkele minuten tijd tot een inferno. 

In zwart silhouet speelde het drama zich af; tussen  onze auto en de brand was slechts een weiland met bange schapen. 

Bewoners renden in paniek rond op het erf. 

Sommigen stonden doodstil, de handen op het hoofd, vol ongeloof naar het geweld te kijken. 

Een kleine vorkheftruck reed rond, duwde als een kleine David tegen een naast de brandende vrachtwagen staande truck: Goliath. 

Schoksgewijs werd deze op wonderbaarlijke wijze naar links geschoven door de heftruck, weg van de brand.

Er begonnen balen stro van de brandende wagen te vallen. 

Naar links en naar rechts vielen ze, helblauw fikkend, tegen de grond waar ze rollend ergens tot stilstand kwamen. 

De brand was een berg, een toren, en werd een zee. 

Breeduit vrat hij zich een weg door de vrachtauto, gereedschap, het erf. 

Op de weg stond een file van geschokte automobilisten die verbijsterd deze helverlichte nacht in zich opnamen. 

De meesten hadden het alarmnummer gebeld. 

Net als wij. 

Maar nergens was een brandweerauto te bekennen.

Tien minuten nadat de brand begon, gebeurde dat waar iedereen bang voor was. 

Een brandende muur van balen viel rechtstandig, als een vlammende valdeur, tegen de boerderij aan. 

Onmiddellijk vloog het dak in de fik. 

Op datzelfde moment gng een deur in de boerderij aan de kant van het weiland open. 

Zes mensen renden voor hun leven. 

Een vrouw met een witte badjas aan, die met haar handen de kraag ervan tegen haar keel drukte. 

Een meisje met een baby op haar arm. 

Een man, een ander kind. 

Een wanhopige stoet op weg over de dijk, gadegeslagen door met stomheid geslagen automobilisten.

 Een garagedeur werd met geweld geopend, een auto werd met grote snelheid uit het binnenste van de boerderij gereden. 

Achter ons op de N201 hoorden we de sirene van de brandweer. 

We stapten in en reden weg, om plaats te maken voor het water. 

In de achteruitkijkspiegel brandde de nacht geel en blauw. 

Het wakkere snuitje van Meisje M. werd er spookachtig door verlicht.