Au.

 

Vanmorgen Meisje M. naar school gebracht.

Vrolijk zingend zat ze achterin.

Toen startte ineens de volgende conversatie:

M: Jij woonde ook in huis van papa, eerst...

ik: ja, mama woonde daar eerst ook, met papa en Mauri.

M; jij ruzie gemaakt.

ik: nou, mama had niet ruzie gemaakt, maar papa en mama vonden elkaar niet meer zo lief. En toen gingen papa en mama samen steeds ruzie maken. En toen was het niet meer leuk. En toen ging mama in het andere huis wonen....( stilte) ...en hoe gaat het nu tussen papa en mama; maken die nog ruzie?

M: Nee! Sijn blij!

ik ; Ja. papa en mama maken geen ruzie meer, en zo gaat het goed met papa én met mama én met jou.

M; Ja.

ik; Daarom is het beter dat mama in het huis van mama woont en papa in het huis van papa woont. Maar toen mama nog bij papa woonde was het soms wel moeilijk he?

M; Ik was alleen.

ik; Voelde jij je alleen?

M; Ja.

ik:Dat is verdrietig he, als je je alleen voelt.

M; Ja. Ik was zielig.

ik; Ja. dat was niet leuk allemaal... en nu? Voel je je nu verdrietig?

M; Nee. Ik hou niet van donker.

Ik: Hou je niet van donker? Niet van donker in je slaapkamer?

M: Nee, van verdrietig.

L: Als je verdrietig bent, dan voelt het alsof het donker is?

M; Ja. Licht is leuker.