Mat.

Schaken is een spel waarbij je de tegenstander steeds een stap voor moet zijn.

Het is een mindgame, waarbij het denkvermogen een grote rol speelt.

Een schaker, zo zou je dus aannemen, is iemand die alle zetten steeds opnieuw rustig overdenkt en daarna pas handelt.

Toch is dat niet waar.

Zelfs in die abstracte, haast wiskundige schaaksport, speelt de intuïtie een grote rol.

Onderzoek liet zien dat ervaren schakers hebben geleerd groepen te vormen van stukken en zetten. 

In plaats van alle stukken of zetten stuk voor stuk te overdenken.

En ook wees onderzoek uit, dat veel van dit impliciete gedrag door oefening kan  worden aangeleerd.

Het bewust gecontroleerde of expliciete gedrag fungeert daarbij als een voorstadium.

Een eerste fase waarbij alle individuele stapjes worden doorlopen en uitgeprobeerd.

In de tweede fase 'slijt' dit patroon van denken als het ware geleidelijk in.

En gaat de schaker intuïtief zijn zetten doen.

Intuïtie wordt soms ook omschreven als een andere vorm van denken of handelen.

Waarbij het gevoel mede bepalend is voor het verloop van een schaakspel.

Van een denkproces.

Een proces.

Neuroloog Antonio Damasio  stelt dat bij het nemen van moeilijke beslissingen het gevoel -en de signalen van ons lichaam die door dit gevoel worden opgeroepen- kunnen helpen om de 'knoop door te hakken'.

Ik moet veel knopen doorhakken, de laatste tijd.

Ik maak daarbij gebruik van de kunst van het schaken.

Ik blijf de tegenstander voor.

En gebruik mijn intuïtie.

Ik overdenk het geheel, zowel als de individuele delen.

De conclusie tot nu toe?

Schaken is geen eenvoudig spel.

Maar als je je denken en je voelen gebruikt, kun je de tegenstander schaakmat zetten.

Nog een conclusie?

Wat je zaait, zul je oogsten.

And be very careful what you are wishing for.