Moto.

 

Ze kwamen aanrijden op een grommende Harley.

En stopten nipt op tijd om niet een reclamebord te rammen.

Op de stoep.

Daarbij ketste haar helm tweemaal keihard tegen de zijne.

‘Oeps!’ riep ze tegen niemand in het bijzonder.

Het terras keek ervan op.

Vijf meisjes die net een loop-wedstrijd hadden afgerond en in hun sporttenue neer waren gestreken, haalden hun schouders op.

Hij -een ham van een man met een hoofd als een big- zette de Harley op de standaard, en zij stapte af.

Daarbij was goed te zien dat ze kacheltje lam was.

Ze wurmde haar hoofd uit de helm, en waggelde naar een plekje vlak voor ons in de schaduwrijke koelte van het terras.

Ze droeg een haltertopje.

Een spiegelzonnebril.

Een haarband.

En een short waarin je goed kon liplezen

De Ham voegde zich bij haar aan een tafeltje.

Zijn blauwe ogen hadden die speciale, haast lichtgevende kleur van iemand die al heel veel alcohol achter de kiezen heeft.

De serveerster kwam de bestelling opnemen.

Zij bestelde een mix met appelcider, met ‘iel viel ijs’.

Hij bliefde het onvermijdelijke bier.

Ze zaten nog niet of zij begon de vijf meisjes aan het belendende tafeltje van alles toe te schreeuwen.

Wat je het beste kon verstaan, was het een paar maal als een langspeelplaat die blijft haperen herhaalde;

 ‘Ja, ik ben heel hap hoor! Heel hap ben ik!’

De Ham keek de andere kant op en zwaaide nu en dan -op zijn René Frogers’-naar niet bestaande fans.

Verderop.

En dichterbij.

De vijf meisjes verlieten onmiddellijk het terras.

Zij draaide zich om naar De Ham.

Vingers streelden even zijn motorvestje.

Zijn handen pakten eventjes haar blote been vast.

Toen sprong ze op en deed een cat-walk loopje naar binnen dat Liberace niet misstaan zou hebben.

Aan de bar begon ze instructies over haar drankje te geven. 

Eenmaal weer buiten, praatte ze tegen De Ham over zijn ‘moto’.

‘Motor’ verbeterde hij haar steeds opnieuw kort.

 Maar krachtig.

Toen kwam de piece de resistece.

‘Wil jai een foto van mai make? Op de moto?’ vroeg ze in haar koeterwaals, en ze was al onderweg op onvaste benen naar het- voor het terras geposteerde- gevaarte.

Hij pakte zijn telefoon en begaf zich naar zijn Harley.

Daar zat ze.

Ze kon zo in een pornofilm.

Wijdbeens poseerde ze in haar ultrakorte shortje dat nu nog nauwelijks iets aan de verbeelding overliet.

Zonder gêne, alsof de wereld niet meer bestond, poseerde ze als een sex-poes op de ‘moto’.

Terug aan tafel verdween ze even helemaal in het beeldscherm van het toestel waarmee zojuist haar foto’s waren gemaakt.

De cider kwam. 

En het bier.

Ze bracht haar glas in twee onvaste fasen naar haar mond.

En greep mis wanneer ze haar zonnebril aanraakte.

Zo dronken als een temeier.

De Ham keek de andere kant op.

Net zo kachel.

Alleen wat minder uitbundig.

We stapten vast op om te zorgen dat we thuis waren voordat het stel zich weer op de moto in het verkeer zou begeven.