Namelijk.

 

Nomen est omen, zo wil het Latijnse spreekwoord.

Je naam is je lot.

Dat vertelt inderdaad het verhaal van Brenda Heist.

Elf jaar geleden, in 2002, verdween ze spoorloos.

Haar man en kinderen gaven haar op als vermist en bleven niet aflatend al die jaren hopen op haar terugkeer.

Zelfs toen hun echtgenote en moeder officieel dood werd verklaard, hielden man en kinderen de hoop levend.

Hun gebeden zijn verhoord.

Op 26 april, nu precies 10 dagen geleden, meldde Heist zich in Florida bij de autoriteiten.

Heist wist te vertellen dat ze elf jaar geleden, terwijl zij en haar man Lee een ‘vriendschappelijke echtscheiding’ voorbereidden, in een emotioneel moment brak. 

Ze werd afgewezen voor het ontvangen van hulp bij het zoeken naar een huis en zat, zo stelde ze in haar verklaring, destijds wanhopig huilend op een bankje in een park. 

Daar ontmoette ze drie zwervers met wie ze spontaan op een maandenlange lift-trip vertrok.

Haar zoon was toen twaalf, haar dochter acht jaar oud.

Elf jaar lang liet de vrouw niets meer van zich horen.

Heist leefde onder een andere naam, woonde deels bij haar broer en werkte voor een familie als oppas voor de kinderen. 

In december werd ze gearresteerd wegens bezit van drugs. 

In april vertelde ze wie ze werkelijk was en bood ze haar excuses aan aan haar man en kinderen. 

Lee Heist, van wie eerst gedacht werd dat hij een aandeel had in haar verdwijning maar die middels een leugendetectortest onschuldig werd verklaard, zegt dat hij zijn  vrouw vergeven heeft.

Dochter Morgan, nu 19 jaar, denkt daar duidelijk anders over, getuige haar twitterbericht vorige week:’ To think that I would EVER want to talk to a woman like you.. I can’t believe I wanted to possibly see you. F--- you ‘mother’.

Tegen nieuwszender CNN verklaarde Morgan enkele dagen later dat ze vond dat haar moeder het niet verdiende haar ooit nog te zien.

De betekenis van de achternaam Heist?

Geweld.

Ze hadden gelijk.

 Die Romeinen.