Lef.

 

Ik weet wie ik ben. Ik ben schrijver én tekenaar.
Journalist én copywriter.
Introvert én extravert.
Ik ben de prater en de zwijger.
De solist en de gangmaker.
Verenigd in één lichaam ben ik een veelvoud aan mensen.
Vaak werd me opgedragen te kiezen.

Vooral voor opdrachtgevers was het lastig dat de ingehuurde ZZP-er zo’n multi-talent was.

Het was geen gave, die veelzijdigheid.

Het bleek een teveel.

Ik herinner me de chef-redactie tegen wie ik zei dat ik human interest interviews schreef voor tijdschrift Elegance ‘maar dat ik ook in een middag tijd een twee pagina’s tellend artikel over de zin van hondenpoep uit mijn mouw kon schudden’.
Ik herinner me de blik. 

Een mengeling van ongeloof en vermaak.

Toch is het waar.
Ik ben het allemaal: de interviewer, die bekende schrijvers, politici, acteurs en zangers in binnen-en buitenland interviewde.
Maar ook de vrouw die korte stukjes schreef over een man die kasten bouwde van oude lades. Nog voor het woord recycling opportuun werd.
Ik ben de copywriter die bekende stemacteurs haar zelfgeschreven radiocommercials liet inspreken en ze net zo lang liet proberen tot de bedoelde intonatie landde.
En die een kledingmerk bedacht voor het Leger des Heils.

Een zo uniek idee, dat het het nationale journaal haalde.

En ik er een ADCN-lamp mee won. 
De hoogste onderscheiding in reclameland.
Maar ik ben ook de tekenaar. 
Die met een zelfbedachte methode workshops geeft aan mensen die net zo los en snel portretten willen kunnen maken als ik.
Ik ben het allemaal.

En ik kan het.

Niet omdat ik bijzonder ben. 
Of extreem getalenteerd.
De kern van mijn veelzijdigheid is niet het hebben van veel natuurlijke aanleg.

Als wel het vermogen ja te zeggen tegen de schier oneindige hoeveelheid klussen en opdrachten die er op me af zijn gekomen.

En kansen te pakken, ergens in te stappen en hetgeen te omarmen dat voor me ligt. 
Terwijl tegelijkertijd in mijn binnenste een stem steeds harder roept die zegt: ‘Kun je dit wel? Dit kun je niet! Dit wordt de keer dat je door de mand gaat vallen’.
Ik weet wie ik ben.
Ik ben de vrouw die ja zegt tegen alles wat zich aandient.
En die nee zegt tegen dat wat onbedoeld klein houdt, minimaliseert, de marge aanhoudt of vraagt om kiezen.

Ik wil alles. Dus ik ben alles.

En dat heeft me alles gebracht.

Alles.