Baudet.

 

'Wil jij dat je zus met een neger thuiskomt?' whatsappt Thierry Baudet aan twee mensen op zijn kandidatenlijst.

'Hell no!' is hun antwoord.

Beste Thierry,

Ik ben die zus die met een 'neger' is thuisgekomen.

Van alle relaties die ik in mijn leven had, is deze 'neger' met afstand de beste levenspartner die ik me wensen kan.

Hij is de betrouwbaarste, oprechtste, liefhebbendste en prettigste partner die ik had.

Ik hoop dat ik met deze 'neger' de eindstreep haal en een van ons de ander voor het laatst gedag zegt.

Hiervoor had ik relaties met 'blanken'.

Die waren ook best leuk.

Maar absoluut niet zo liefhebbend, gelijkwaardig en humorvol als die met deze 'neger'.

Dat gezegd hebbende: de mensheid indelen op kleur of ras is zó anno 1862.

Dat was namelijk het laatste jaar voor de afschaffing van de slavernij.

Waarin 'blanken' de 'negers' onderdrukten met hun übermensch-gedragingen.

Mocht ik kiezen, dan koos ik opnieuw voor de 'neger' waarmee ik 'ben thuisgekomen'.

Niet omdat hij 'neger' is. Maar om zijn grote hart en zijn mooie ziel.

Jij persoonlijk zou trouwens nog wat kunnen leren van de 'neger waarmee ik thuisgekomen ben'.

Niet oordelen over mensen, bijvoorbeeld.

Niet op het uiterlijk van mensen afgaan.

Dat kan hij als de beste. Die 'neger' van mij.

Eén van zijn mooiste eigenschappen, als je het mij vraagt.

Maar mij vraag je het niet. Want ook over vrouwen heb je meningen die -laten we zeggen- buitengemeen bijzonder zijn.

Deze bijvoorbeeld: "Het is normaal voor een vrouw om een beetje linksig te zijn. Dan ontmoet ze een man die gewoon rechts is, en dan zegt ze: “Ja, die heeft ook wel gelijk.” In mijn ervaring.’

Thierry Baudet: ik zou graag met je in gesprek gaan.

Over 'die neger met wie ik ben thuisgekomen'.

Als zus.

En links ben ik, ja.

Maar in dat gesprek met jou zal de uitkomst niet zijn, dat ik over jou concludeer, dat je gelijk hebt.

Hell no.