Hoofdrolspeelster is zijn 95-jarige grootmoeder Marianne Hertz.
Eens een zelfverklaard ‘beroemd’ fotomodel, woont deze fysiek breekbare vrouw nu in Zuid-Afrika. Mentaal is ze echter allesbehalve broos.
Zoveel wordt duidelijk gaandeweg de twee uur dat de kijker meekijkt in haar leven en daarmee in haar persoonlijke geschiedenis als moeder van een gezin.
Contact met haar twee zoons is nauwelijks bestaand.
Haar kleinzoon Tom, op zoek naar de reden van dit schrale familiecontact, zoekt haar op in haar kleine woning in Zuid-Afrika.
In dit boudoir zien we Marianne veel en vaak voor spiegels staan en zich vooral om haar uiterlijk bekommeren.
Ze flirt onbeschaamd met camera en kleinzoon en bekend -in een verbijsterende scene- deze laatste zelfs onomwonden dat zij verliefd op hem is geworden.
Antwoorden op de reden waarom zij haar daardoor zwaar getraumatiseerde kinderen in de kleutertijd zomaar in een kindertehuis achterliet geeft ze Tom niet.
Haar wereld bestaat uit fantasieën en verdichtingen van de waarheid.
Intussen schetst Fassaert via interviews met Marianne’s zoons René en Rob een ontluisterend beeld van de gevolgen van nalatig moederschap.
Tom’s vader , een zojuist gepensioneerd psycholoog , wordt beheerst door de wens voordat zijn moeder sterft voor het eerst in zijn leven wezenlijk contact met haar te kunnen maken.
Diens broer René heeft door het verwoestende effect dat de plotselinge scheiding van zijn moeder destijds veroorzaakte, zeer ernstige en zichtbare psychische problemen.
Wanneer Marianne naar Nederland reist en haar zoons voor het eerst sinds lange tijd ontmoet, wordt duidelijk hoe diep en onherstelbaar de kloof is die Marianne door de scheuring tussen een moeder en haar kind veroorzaakte, decennia terug.
René is letterlijk niet in staat zijn moeder te begroeten. En de moeder kan zich absoluut niet inleven in haar zoons. Alles aan haar blijft buitenkant.
Helemaal op het eind is er in deze beklemmende documentaire de catharsis.
Op het sterfbed van Marianne is het Robert die ogenschijnlijk vergeeft en accepteert.
En daarmee zijn eigen wens een beetje waar weet te maken.
Hoe diep slecht ouderschap ingrijpt in meer dan twee generaties: It’s a family affair.
Reacties
Een reactie posten