Vloek.

Meisje M. zit in groep drie. Een gegeven waarop ze bijzonder trots is.
Tegenover haar zit K., een jongen van dik zes jaar.
K. is de Bokito van de spreekwoordelijke apenrots die groep drie eigenlijk is.
De jongen is vooral heel lief wanneer zijn moeder erbij is.
Zijn moeder noemt zichzelf 'mammie', derde persoon enkelvoud wanneer ze haar stoere jongen gedag kust.
Als je goed oplet, zie je het daarna gebeuren.
K. blaft tegen klasgenoten dat ze hun laatje dicht moeten doen.
Stompt het boek van buurmeisje F. dicht. terwijl daar geen enkele reden voor is.
Slaat met zijn liniaal tegen de stoel van zijn andere buurmeisje.
 Ook daar is geen aanleiding toe.
Daarnaast neemt K.  duizendpoten mee naar school in zijn rugtas.
 'Lévende he, mama!!!'zegt Meisje M. vol bewondering.
Niet alleen via zijn fysieke uitingen  is K. voor Meisje M. een mirakel.
Zijn invloed doet zich tot diep in ons huishouden gelden.
Het woord 'fuck' deed vorige week tijdens een kwartetspelletje zomaar ineens zijn intrede.
Van K. geleerd.
Daarbij liet Meisje M. weten dat K. haar vorige week zonder aanleiding had aangesproken met 'stomme kut'.
Op mijn vraag wat Meisje M . daarop tegen K. gezegd had, was het zeer bedeesde antwoord: 'Ik zei gewoon: okeee...'
En míjn vraag daarentegen aan Meisje M.,aan de ontbijttafel , of ze nog een rijstenwafel blieft is sinds de komst van K. het antwoord: 'Tssss…wat denk je zelf, joh??'
Ook van K. geleerd.
K. is het orakel van Delphi.
 K. is God.
Laten we hopen dat mammie K. thuis gauw de mond met zeep zal wassen wanneer hij zijn schaapjes op school bepredikt met onzedelijkheden.
Maar ja…wat denk je zelf?
Amen.